It's not everyday that I miss being loved or making love

Just kidding, it's everyday, every hour, every minute.

Want it or not

There comes a moment

When you're so on the edge of losing it

That you don't know if you need a hug

Or 5 shots of vodka

بخوای

و نتونی که بخوای

خستگی همه ی سالهایی که زندگی نکردم روی سینه ـم نشسته.

بیا

برگرد

فقط یه روز

یه بار دیگه

از برای من باش، از برای تو باشم،

بخوابیم

بیدار شیم

نباشیم.

شب شمردن فایده نداره. قرار نیست چیزی مثل قبل بشه. قرار نیست بشه.

پای تلفن بود.

گفت: بالاخره قسمت من ـم این ـه. هر کدوم از بچهها ـم یه سر دنیا. همین که سالم باشن کافی ـه.

تو مغازه همه بهش میگن مامان یا مامان جون. هی باید یه گوشه بشینه نگاه کنه. نه کسی وقت حرف زدن داره باهاش، نه کاری هست که بکنه.

حداقل بچهها ـش سالم ـن.

هر آدمی که تو خیابون میبینم میخوام برم بهش بگم دیدی چی شد؟!؟ دیدی فکر نمیکردیم و شد؟ دیدی اومدن تو مملکت من؟ میشه با من همدردی کنی؟

به قول سارا "فقط سعى ميكنى همدردى كنى در حدى كه باور ميكنى،ت ا واسه خودت پيش مياد."

انگار تا الان باورمون نمیشد امکانش هست. این قدر به عدم امکان وقوعش باور داشتیم که حالا که اتفاق افتاده میخوایم انکارش کنیم.

بهش فکر نکن

بهش فکر نکن

بهش فکر نکن

بهش فکر نکن

اون روز کنار جاده، اون روز تو مغازه، اون روز کف نشیمن خونه ـش، اون روز تو ما...

خفه شو!!...

اختلاف ساعت

اختلاف عقیده

اختلاف باور

اشتراک دل

ارتباط آخر

عادت ها همون قدر که مخرب ـن، نجات ـن.

کاش زودتر به خالیِ روزها از تو عادت کنم.

چرا همه ی حس ـای تلخ خوردنی ـه؟

حرص، حسرت، غصه...

انگار همه ی جون آدم باید جذبش کنه.

کاش اون روز ۵ دیقه بیشتر تو اتاق نگهت داشته بودم...

هی یادم میره فردا شنبه ـست، یادم میره داره میره.

هی تمام ذهنم تبدیل میشه به آخ!...

چرا هی بغض میشی؟

این همه چیز؛ ابر، درخت، گربه، چراغ، سیب...

چرا بغض؟

کاش راحت بخواب ـه تو هواپیما.

کاش معده ـش به هم نریزه.

کاش بتونه فیلم ببینه.

کاش گردنش درد نگیره، پا ـش خواب نره.

کاش راه ترمینال ـو راحت پیدا کنه.

کاش با خیالت راحت برسه به پرواز بعدی.

سروته نوشت: کی شبی خالی تر از این؟

حماقت

پشت حماقت

پشت حماقت

پشت حماقت

...

من کی آدم میشم؟

سادگی

پیش سادگی

پیش سادگی

پیـ...

آدم نمیشم.

وقتی نیاز داشته باشی موقعی که همه خواب ـن تو خونه تردد کنی، یاد میگیری چه جوری در اتاق ـا رو باز و بسته کنی که کسی متوجه نشه.

طوری قدم برداری، راه بری، بمیری، و دوباره زنده بشی که کسی از خواب بیدار نشه.

حتی وقتی از خمره ی شراب ـم خمارتری.

تا حالا ویروسی دیدی که هم بقیه رو از بین ببره، هم خودش؟

من از خودم ـم به تو پناه میارم.

از یه جایی به بعد دیگه دست از تلاش برمیداری،

چه برای به یاد آوردن

چه برای به یاد موندن.

حالا که نیست، حتی ایراد ـاشم دوست داشتنی شدن.

بیا دعوا کنیم؛ این جوری جدا شدن دردش بیش تر ـه انگار.

کاش میشد یه نفر ـو جای خودم دو هفته بذارم سر جام. زندگی ـمو سروسامون بده بره.

اصن استخدامش میکنم. دو هفته کار ـایی که از اضطراب انجام نمیدم ـو تموم کنه بره. کار ـایی که ازش ترس دارم.

خسته شدم از اضطراب بی انتها. از دست و پا زدن تو گندآب تصمیمات خودم.

زندگیم مثل ایستگاه اتوبوس میمونه ؛

آدم ـا یکی یکی واردش میشن، بعد یه باره همه باهم میرن.

کاش بمونن تا اتوبوس من ـم بیاد باهم بریم.

چه قدر شب ـا وقت اضافه بیارم...

چه قدر حرف که با هیچ کس نشه درمیون گذاشت.

Don't make him feel bad

Don't make him feel bad

Don't make him feel bad

Don't make him feel bad

Don't make him feel bad

_ صدات یادم رفته بود.

_ زنگ بزنم؟

_ نه.

_ چرا؟

_ میترسم.

_ از من؟

_ از صدات.

_ ینی چی خب؟

_ آخه یا دوباره عاشقت میشم، یا دیگه نمیتونم تحملت کنم.

حتی در غیرممکن ترین افراد، میتونه موقعیتی به وجود بیاد که بگه یا مرگ یا هدفم.

از اون لحظه باید ترسید چون اون فرد دیگه چیزی برای از دست دادن نداره.